top of page

Başka bir yere girdiğimizde, bize ait olmayan, herhangi bir aidiyet hissetmediğimiz, bütün objelerin başkalarının olduğu, bilmediğimiz seslerle dolu, hangi konumda hissederiz kendimizi? Dışarda gibi mi? Rahatça eleştirebileceğimiz bir yerdeyiz sanki... Kimse de karışmaz ve eleştirdiğimiz için bizi eleştiremez... Bu durumda rahatça yerin dibine batırabiliriz mi? Bütün sinirimizi, öfkemizi, kinimizi, nefretimizi çıkartabiliriz bu yerden, bu yerde olup bitenden... Bu bize ve karşımızdakine ne katar... Paylaştıkça büyür mü o leş enerji? Benim gibiler aldırmamayı ve gittikçe "numb" olmayı seçiyor bunu biliyorum... Hissizleşme böyle böyle oluyor zaten, sevmekten kaçarken değil, etraftaki nefretten kaçarken.

Son Yazılar

Hepsini Gör

Havlu Atalım

Sanat takipçisi miyim emin değilim, çünkü çok görmek istediğim bir sanatçı olmadığı sürece pek sergi gezmiyorum. Hele de sergi için dışarı çıktığım pek olmuyor. Yüksek Lisansım National Gallery of Vi

Kayak Kaymak gibi

Bir anlamı sabitlemenin ne kadar mümkün olmadığına şahitlik ediyorum, eser üretmeye devam ederken. Her gün yeniden doğmak gibi, her gün yeniden aynı resme bakmak ve değişik anlamlarla buluşmak. Kendim

Seriler, teknikler...

Uzuuunca yazayım da rahatlayayım diye düşünerek açtım sayfayı. Googollar; aylardır aklımı, günlerimi, anlarımı meşgul ediyor. Bütün düşüncelerim bir şekilde googollara bağlanıyor. Şu anda düşünebildiğ

Comments


bottom of page